Urte - Berre ord
Hjem Add Om meg Kontakt

1


Men kva er det eg ser i deg?
Kvifor puttar eg mine kveldar i
bokstavar om deg?
Eg trur at eg gjer det 
fordi
Eg

Eg veit faktisk ikkje
kva det er eg ser i deg

Men du fe mej til å føle
Ting

  • 0

     

    Trur eg må 
    slutte
    Å ikkje slutte
    å snakke
    med deg

    Så imorgon
    skal eg
    slutte

    Ikkje

     

     

  • 0

     

    Plutseleg er det berre eit
    smell
    Eg ser meg rundt
    Alt er som før
    Kanskje det ikkje var eit
    smell
    Kanskje eg tolka det
    feil

    Men det heilt stille
    Etter 
    smellet
    Er alt stille
    Det går ikkje tilbake til slik det var
    Før
    smellet

    Kanskje det var eit
    smell 
    Likevel
    Fordi
    Einaste eg høyrer er

    Smellet
    Som synger i hovudet mitt
    At du ikkje er her 
    lengre

     

  • 0

     


    Eg må berre forstå
    Hardt

    At det finnast noko 
    som heite å elske nokon så
    Sterkt

    At ein må gi
    Mennesket
    tid til å

    Puste

     

     

  • 0

     

    Eg har farga håret mitt i 
    Blekk

    Eg har vaska huda mi i
    Syre

    Eg har parfymert meg med
    Eddik

    Lakka negla med
    Sprit

    Sminka leppene med
    Krit

    Berre for deg

    Sjølv om du alltid er
    Sur

    Gjer eg meg 
    Fin

    Berre for
    Deg

     

     

  • 0


    Det verkar som
    døden berre sit
    Der

    Ser på meg
    nikkar
    Smiler litt

    Og 
    Ventar

    På at eg
    skal
    Leve

    ferdig

     

     

  • 0

     

    Eg skal knuse din
    symfoni

    Eg skal gravlegge din
    lyrikk

    Eg skal skyte din
    musikk

    Slik 
    Alt du 
    Høyrer
    Er

    Berre

    Meg

     

     

  • 0

     

     

    Vert du med å symje?

    I ope hav

    Nakne

    Slik som dei gjer på film

    Dykke
    Flyte
    Klemme 
    Kysse 
    Le

    Slik som dei gjer på film

    Vert du med?
    I natt?

    Eg vil symje
    I ope hav
    Naken

    Men 

    På film

    Gjer dei det aldri 
    Aleine


    Blir du 
    Med?

     

     

     

  • 0

     

    Kvar er du?
    Du har ikkje svart
    på eit minutt

    Er du sur?
    Er du lei?
    Har eg gjort noko
    feil?

    Du må svare
    Kom tilbake

    Fordi
    Eg prøvar 
    å vere 

    I eit forhold
    med deg

     

     

     

  • 1

    Det er ikkje kaldt
    utan deg

    Det snøar ikkje
    Eg glir ikkje på isen

    Eg treng ikkje din hud
    for varme

    Eg treng ikkje dine kyss
    for å smelte

    Så ikkje tru at eg frys
    at huda mi vert til is

    Nei

    Utan deg
    Brenn eg
    Snart

    I hel

     

  • 0

     

     

    Ikkje smil
    ver så snill
    Ikkje sjå bort

     

    Eg ber
    Berre eksister
    La meg sjå
    deg 
    når du ikkje ser

     

    Kan du vere blind
    Kan du vere døv
    For dei
    ver så snill

     

    Berre ligg her
    Ikkje gå
    Ikkje lukt
    unnskyld
    Eg berre må

     

    Eg skal ramme deg inn
    utan riper
    Eg skal spikre deg fast
    Med dine ord

     

    min

     

    Ikkje smil til andre
    Ikkje sjå

     

    Ikkje prøv å
    rømme
    ver så snill

     

    Det er ikkje vits
    Eg skal aldri

     

    Aldri
      la deg
     gå

     

     

  • 0

     

    Skrik eg høgt i øra di, for høgt?
    Held handa di hardt, for hardt?
    Dreg deg nærme, for nærme?

    unnskyld

    Eg er jo redd
    Vil ikkje vere slik
    Eigentleg
    Vil eg berre vere deg

    Du veit
    Slik som du er med meg

    Spikra ikkje meg fast
    Låser ikkje meg inne
    Lèt meg gå
    Utan ei tåre

    Lær meg
    Før eg verte
    gal
    Eg kan prøve
    Det er ikkje for seint
    Trur eg


    Lær meg
    Å elske deg mindre
    Du veit
    Slik som du gjer

    med 
    meg

     

     

     

  • 0

     

    Kall meg avhengig
    For då vil du såre meg

    Eg vil du skal vite
    Eg står av meg sjølv
    Eg vil du skal høyre
    Eg syng mine songar
    Eg vil du skal sjå
    Meg gå og gå
    Utan at eg ventar på deg

    Bruk tida di vidare
    Ikkje svar

    Eg skal prøve å stå
    Eg skal prøve å synge
    Prøve å gå og gå

    Men
    Kall meg avhengig
    For det er
    Kanskje

    Sant





     

  • 0

     

     

    Av og til, kjem ho til meg.

    Finn meg i min dyne, med auga klistra saman. Ho stryk meg varsamt over ryggen og strøyer arktiske krystall over kroppen min. Krystalla dreg meg i fingertuppane og får kroppen min til å danse av kulde. Ho tar sin svarte saks og klipper tråden til drøymen eg vitnar. Trenger neglene sine under augeloka mine og river dei opp. Deretter legg ho seg så tett ved sidan av meg at eg ikkje klarer å røyre på meg. Eg veit akkurat kva som kjem til å skje.

     

    Vi veit ikkje når noko byrjar i vårt liv. Vi kan ikkje sjå det på førehand. Når noko nytt byrjar, er ikkje vi klare over det. Vi lever framleis i ein illusjon av fortida. Vi veit ikkje om det før byrjinga er over, og éin er plutseleg ein heilt ny stad.

    For meg, er byrjingane ein av dei vakraste delane av ein menneskeleg eksistens. Ei byrjing tyder ei ny reise: utenkte tankar, ukjende moglegheiter.

    Den spenninga som pregar ein ny start har nok varme til å tenne på fleire hundre hjarter, gi håp til tusenvis av hjernar og puste oksygen inn i tallause lunger. Derfor vil eg definere ei byrjing som det same som ein sjans ? sjans til å oppleve ein annleis, ukjend form av kjærleik.

     

    Byrjinga gir deg eit rom, eit brett og nokre brikker. Så forlèt ho deg. Kva gjer du vidare? Du spelar. Møter på utfordringar, vinn og tap. Tida tar deg i handa og dreg deg ut på ei reise. Nokre gongar sluttar beina å gå, henda skjelver, stemma sviker og auga druknar. Andre tider vekser det vengar på deg, henda finner andre hender å halde fast i, lepper kyssar og auga kviler. Det er på dette stadiet du snakkar så mykje fornuft at du mistar di hjerne. Det er her nokon gjer kinna dine til fargen av ditt hår. Det er her du skrik ein framand Gud sitt namn. Her vert dine drøymar stelt av sumarfuglar. Her prøver du å fylle andre sine sorger med ord du har lånt. Det er her det skjer. Definisjonen på å leve.

     

    Avslutninga. Når det er for mørkt til å sjå lyset, eller når det er for lyst til å sjå mørket. Når Gud ikkje svarar, eller når han ropar tilbake til deg. Når kjærleiken sloknar, eller når han brenn vekk.

     

     

    Av og til, kjem ho til meg. Og eg veit akkurat kva som skjer.

    Den kjensla kjem til å presse sine snølepper inntil mitt øyre og kviskre "Kva skal du gjere når din avslutning kjem?".

     

    Men dersom ho kjem til meg i natt.

    Kjem eg til å vende mitt andlet mot henne og tale. 

    "Eg er ikkje lenger redd deg. Eg skal bruke livet mitt på å skape nye byrjingar. Skape ein sjans til ein annan type kjærleik, ein kjærleik gøymt i ord og bokstavar. Eg skal skape nye liv med ein penn; byggje vengar med metaforar og teikne tårer med ironi. Eg skal verte ein forfattar, ein som gir andre fleire liv å gøyme seg i, fleire liv å forsvinne i. Fleire liv å leve.

    Og når eg vert ein, er ikkje eg redd for noko avslutning lengre."

     

    For eg skal gjere kvar avslutning til ei eng som blomstrar av nye byrjingar.

     

    Med blomar av kjærleik.

     

     

  • 0

    Meg

    Urtė Karanauskaitė

    Nynorskskribent

    (17)

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • 0

     

     

    Urte Karanauskaite

    E-mail: xdent@hotmail.com